การเปิดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (เออีซี) ในปี 58

           การเปิดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (เออีซี) ในปี 58 ส่งผลให้หลายภาคส่วน โดยเฉพาะแวดวงธุรกิจต้องเร่งปรับตัว แม้กระทั่งแวดวงการศึกษาก็หลีกหนีเรื่องนี้ไม่พ้น และเมื่อพูดถึงสถาบันการศึกษาในไทยที่มีส่วนผลักดันแวดวงธุรกิจแล้ว หลายคนก็คงจะนึกถึงมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยที่มีความโดดเด่นด้านธุรกิจ เนื่องจากมีรากฐานและความเชื่อมโยงกับหอการค้าไทยที่มีอยู่ทั่วทั้งในและต่างประเทศ และมีจุดมุ่งหมายอย่างชัดเจนคือ การสร้างบุคลากรด้านการพาณิชย์ที่มีศักยภาพ เพื่อรองรับความเปลี่ยนแปลงของโลกในอนาคต รวมไปถึงความคาดหวังที่จะเป็น “ศูนย์กลางการเรียนรู้ในอาเซียน”

 
เรื่องนี้ “ดร.จักรินทร์ ศรีมูล” คณบดีวิทยาลัยนานาชาติ และผู้อำนวยการศูนย์ศึกษาการค้าอาเซียนและลาตินอเมริกา (ซี-แลค) มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย บอกผ่านในรายการเศรษฐกิจติดจอ ทางเดลินิวส์ทีวี เมื่อวันที่ 22 พ.ย. ที่ผ่านมาว่า การศึกษาถือเป็นหัวใจสำคัญของการพัฒนาระบบเศรษฐกิจในประเทศ เราจะเห็นได้จากประเทศไหนที่เจริญมาก ๆ มักมาจากระบบการศึกษาที่มีความเข้มแข็ง และนี่ถือเป็นส่วนหนึ่งที่ทางมหาวิทยาลัยต้องการสร้างความเแข็งแกร่งทั้งในและต่างประเทศ โดยการประเดิมเปิดมหาวิทยาลัยหอการค้าต่างประเทศแห่งแรกที่ “ประเทศพม่า เมืองย่างกุ้ง” โดยมีนักศึกษารุ่นแรกที่เข้ามาเรียนทั้งสิ้น 50 คน
 
สำหรับสาเหตุที่เลือกพม่า เพราะมหาวิทยาลัยมีความคิดว่าอยากทำในสิ่งที่คนอื่นเขาไม่ทำ เราเป็นมหาวิทยาลัยที่สอนคนทำธุรกิจ แต่เราก็ต้องทำธุรกิจควบคู่ไปด้วย นั่นหมายถึงว่าเราพร้อมที่จะประสบความสำเร็จและล้มเหลวในเวลาเดียวกัน โดยจุดกำเนิดเกิดขึ้นเมื่อปี 2554 สมัยนั้นพม่ายังไม่ได้มีการเปิดประเทศ ช่วงแรกเราลังเลว่าจะไปดีหรือไม่ แต่เมื่อเข้าไปแล้วมันก็ต้องลุยอย่างเต็มที่ ซึ่งมหาวิทยาลัยได้ร่วมมือกับหอการค้าของพม่าในการปรับปรุงหลักสูตรและพัฒนาการเรียนการสอนหลักสูตรบริหารธุรกิจ (เอ็มบีเอ) ซึ่งหอการค้าพม่ามีเป้าหมายเดียวกับมหาวิทยาลัยหอการค้าคือ ต้องการพัฒนาระบบการศึกษา อุตสาหกรรมที่โน่นก็ต้องการเปิดมหาวิทยาลัยท้องถิ่นในอนาคต พม่าจึงต้องการการเรียนรู้ว่าหอการค้าทำได้อย่างไร
“เค้าก็อยากเรียนรู้จากเรา ก็ถือเป็นการแบ่งปันความรู้ซึ่งกันและกัน หลังจากที่เปิดได้รับการยอมรับว่าเป็นโปรแกรมเอ็มบีเอที่ดีที่สุดที่พม่า โดยดูจากนักศึกษาที่เข้ามาเรียน โดยมาจากเพื่อนบอกเพื่อน ปากต่อปาก และที่สำคัญมีเด็กนักศึกษาคนหนึ่งที่เราได้สัมภาษณ์ว่าใครแนะนำให้มาเรียนที่นี่ ปรากฏว่านักศึกษาตอบว่าพ่อของเขา พอถามว่าพ่อเขาเป็นใคร เขาบอกว่าเป็นรัฐมนตรีท่านหนึ่งของพม่า เพราะฉะนั้นเราถือว่าชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยไปถึงทุกกลุ่ม ทั้งระดับบน กลาง และล่าง”